မင္းဘာလဲဆိုတာ တို႔မသိဘူး
မင္းနဲ႕တူတဲ့အရာကိုလည္း တို႔မသိဘူး
မင္းဆီက ဂီတေငြ႕ေတြရြာခ်သလိုမ်ဳိးေတာ့
တိမ္သက္တန္႕ေတြ ဆီကေတာင္
မိုးေပါက္လင္းလင္းေတြ ဆင္းမလာဘူး
မျမင္မိဘူး............
ကိုယ္တိုင္ေတာင္ ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႕
အေၾကာက္အရြံေတြ ေလာကမွ ျဖစ္ထြန္းလာတဲ့အထိ
အလိုလိုရလာတဲ့ သီခ်င္းေလးေတြကို ေအာ္ဆိုရင္း
ေတြးလက္စ အလင္းတိုက္ေနာက္မွာ ကြယ္ေနရတဲ့
ကဗ်ာသမားလိုမ်ဳိး.................
ကိုယ့္ကိုကာဆီးထားတဲ့ ပန္းျမတ္ေတြၾကားမွာမွ
ကိုယ့္ရဲ႕ မျမင္ရတဲ့ အေရာင္အေသြးကို ျဖန္႔လႊတ္ေနသူ
ႏွင္းတေ၀ေ၀ ေခ်ာင္ကုပ္ေလးထဲက ပိုးစုန္းၾကဴးလိုမ်ဳိး......
လင္းလိုက္ ေမွာင္လိုက္
ျမက္ခင္းေပၚက မိုးစက္ပြင့္တို႕ရဲ႕ အသံ....
အဲဒီအသံေၾကာင့္ အိပ္ယာကႏိုးထလာတဲ့ ပန္းပြင့္
ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္လင္ လန္းဆန္းခဲ့ရ
ရွိရွိသမွ် အရာအားလံုးကို ဂီတနဲ႕ပဲ မင္းေက်ာ္လြန္ခဲ့ၿပီ
တို႔ကို သင္ၾကားလွည့္ပါဦး ၀ိဥာဥ္ကေလး
(သို႔မဟုတ္) ငွက္ကေလးေရ.......။
